7.0

Op zoek naar de betekenis van het Joods zijn in het hier en nu. Schuif aan bij de niet koosjere sjabbat maaltijd van de Nederlands-Israëlische theatermaker Ilay den Boer. En ga samen met zijn moeder, twintig gasten en een gigantische geschiedenis op zoek naar de betekenis van het Joods zijn in het hier en nu.

7.6

Met klassiekers, zoals King Lear van Shakespeare, is het altijd spannend. Acteur Hubert Fermin maakt samen met regisseur Çanci Geraedts deze solovoorstelling naar Shakespeare’s tragedie King Lear.

6.6

Boven de vloer hangen twee reusachtige flatscreens. Daaronder staan twee van elkaar afgekeerde werktafels, erachter respectievelijk een jonge vrouw en een oudere man, beiden wat spelend op hun mac. Wat ze zoeken, typen of verbergen ziet het publiek op de schermen. Althans de helft. Tot een chatcontact ontstaat: Ben jij Angeleyes? Ja.

7.4

Burgermansintrige of koninklijk eindspel? De titel doet bij vrijwel iedereen een belletje rinkelen, maar niemand heeft het boek gelezen, op een enkele francofiel na, zo leert enige navraag. Mensen die het wel zeggen te kennen, verwijzen naar een van de verfilmingen die ze ervan gezien hebben. Met Dumas’ wereldklassieker De Graaf van Monte Cristo neemt het Nationale Toneel (NT) een toneelmarathon voor zijn rekening.

7.0

Het hek van de dam. Als hem door dominee Hale bij wijze van overhoring plots wordt gevraagd de tien geboden op te dreunen, stokt Procter eventjes bij nummer tien. De dominee annex inquisiteur kijkt hem doordringend aan. Dan herhaalt Procter nummer zes. Daar komt hij niet mee weg. Vanaf nu staat ij te boek als verdachte. Op termijn betekent het zijn nekslag.

6.2

Bomvolle buik
Bierfeesten in Beieren, zittingsdagen die aan carnaval voorafgaan, Boom Chicago: het is pompen of verzuipen, en feitelijk één pot. Voorafgaand aan het carnaval zijn er zogeheten zittingen: bijeenkomsten waar het godganse dorp in het dorpshuis samenklit, aan lange tafels en achterovergehangen tegenover elkaar plaatsneemt, om er in aanwezigheid van de Raad van Elf en [...]

6.2

Een orgie van vuistneukers
Choqueren is een kunstvorm. Dat wisten de oude Grieken al, die vrijwel al hun goden vrijelijk lieten strooien met de meest lugubere verwensingen ten aanzien van elkaar. Familiegenoot of niet, dat maakte daarbij geen zier uit. Maar tegelijkertijd is in al die verhalen zowat de hele menselijke psyche samengebald.
Neem nou zo’n typetje [...]

6.0

Van binnen opgegeten
‘Wie geen landschap heeft moet er zelf maar een samenstellen.’ Dat is precies wat schrijfster en beeldend kunstenaar Merapi Obermayer deed in de autobiografisch getinte roman Insulinde’s dochter (2001). Daarin beschrijft zij het leven van Mira.
1947. Terwijl Indonesië bezeten lijkt door de revolutie, komt Mira ter wereld in Pelantungan op Java. Maar haar [...]

5.8

Feest der herkenning
Is het eens feest, dan wil André het weten ook. Een stijlvolle opening met klaterend applaus door het publiek, dat bij voorbaat zijn voeten kapotbeukt op de rangen, dat is wel zowat het minste voor deze man die zijn tiende voorstelling presenteert. En als dat niet vanzelf lukt, dan wil hij zonodig best [...]

6.4

Een voorstelling van: Kuno Bakker, Gillis Biesheuvel, Coen Jongsma, Manja Topper, René Rood en Oscar van Woensel

Tekst: Oscar van Woensel
CA: In Disneyland people get an yellow raincoat

And they look all similar

That makes them happy

Despite the rain.

3: You want uniforms?

CA: Yes, that would be great

3: Do you [...]