Film: Mission: Impossible III

De succesformule van de Mission Impossible-reeks is niet te stuiten, zelfs al maakte de Hong-Kong-pulpkoning Johnny Woo er in deel 2 een potje van. Regisseur J.J. Abrams revancheert hem in deze derde ‘onmogelijke missie’. Superspion Ethan Hunt (Tom Cruise) mag wederom gebruik maken van de inventiefste snufjes en daarmee de zwaarste varkentjes wassen.

Natuurlijk is er dit keer weer een hyperintelligente bad guy, die door het leven gaat onder de naam Owen Davian (Philip Hoffman) en die net zo makkelijk levens beëindigt als dat hij een cola-light drinkt. Net als in deel 2 heeft de boef het voorzien op iets bacterieels of viraals of wat het ook mag wezen, het is duidelijk dat het slecht voor de gezondheid is en bekend staat onder de naam Rabbit’s Foot. Je raadt het al: Ethan en zijn team mogen de plannen van Davian dwarsbomen. Davian wordt al snel op een cocktailparty in het Vaticaan in de kraag gevat, waarbij in het achterhoofd de vraag blijft spelen wat voor cocktailparty’s er in het Vaticaan gehouden worden. Niettemin gaat het gesmeerd en wel op een wijze die symbool staat voor de inventieve IMF-agenten, dat wil zeggen met handige gadgets, niet van echt te onderscheiden maskers en een tas vol charme.

In het vliegtuig terug wordt het persoonlijk tussen de gearresteerde Davian en onze Ethan. Ethan scheldt Davian uit, Davian bedreigt Ethan en Ethan wil op zijn beurt Davian uit het vliegtuig gooien, kortom het bulkt weer van de testosteron op het schoolplein.

Natuurlijk ontsnapt Davian en komt zijn bedreigingen na. Hij kidnapt Ethan’s vrouw Julia (Michelle Monaghan) en wil haar ruilen tegen de Rabbit’s Foot. Er is echter één probleempje: de Rabbit’s Foot wordt bewaakt in een highly secured gebouw in China. Een mooie mission impossible dus.

Het beeld dat Amerikanen van de rest van de wereld hebben is in de loop van de jaren onveranderd gebleven. Duitsland is nog steeds een uitgerangeerd industrieland met veel lege fabriekshallen, waarin internationale terroristenbendes onbelemmerd hun gang gaan en waar het altijd donker is en/of sneeuwt. Italië blijft de achtergrond van een Bertolli-reclame en sexy geklede vrouwen rijden er in hun Ferrari’s het Sint-Pietersplein op om een Martini Bianco met de paus te drinken.

Philip Hoffman, dik en lelijk, in Hollywoodogen dus de geboren slechterik, kan met zijn fantastische optreden de hinderlijke haken en ogen van het verhaal niet verdoezelen. Als Ethan voor de keuze wordt gesteld: of Davian vermoordt zijn vrouw of hij levert hem de Rabbit’s Foot. Gaat Ethan natuurlijk voor optie twee, wat inhoudt dat hij iets bijna onmogelijks moet verrichten, wetende dat Davian zijn vrouw toch wel zal vermoorden. Er is mijns inziens echter ook een derde optie, namelijk gewoon alles op alles zetten om zijn vrouw te bevrijden. Heel logisch, een stuk makkelijker en bovendien staatsveilig. Door de scriptschrijvers dus niet goed over nagedacht. Het zet je wel weer met je voeten op de grond, want de special effects, het acteerwerk en de ingenieuze plannen brengen je daadwerkelijk in vervoering. Om over dat deuntje maar te zwijgen.

Riccardo Quinti



Voor meer informatie kijk op www.missionimpossible.com