Veel interessante ideeen (auditorium als spiegel van de wereld/ringen van de hel), andere integer (Dantes reis als vluchtelingen diaspora), andere open deur (Dantes poezie als Cafe de Wereld). Hoera voor die veelheid, maar allemaal worden ze op weer losgelaten voor een volgend beeld of effect.

Ik haakte goed af bij het lelijke Biersee conferentie cabaretstuk, waar overigens wel een paar goeie grappen inzaten. Ik vond de vormgeving wat zuinig, geweldige ideeen en ‘schitterende beelden’, maar ik wilde bijna alles groter meer em matelozer. Gelukkig werd dat helemaal ingelost met de luchtomhelzingen aan het eind, erg mooi.

Ik ben om wat betreft acrobate Dreya Weber, zij was een schitterende Beatrice en Merijn de Jong is op podium, zaal en in de lucht overtuigend. The Ex-man was performatief, maar snapte zijn rol als gids niet helemaal, gids voor wie? voor ons publiek? voor Dante? Grootse gemis, Dantes teksten zelf, die er wat bekaaid afkwamen in de verbeelding en de hertaling.